Schepping en einde der tijden

Stap voortgang:

 

Schepping en einde der tijden

Begin en Einde in de Noordse Mythologie
In den beginne was er niets. Er was slechts een grote gapende leegte, die Ginnungagap werd genoemd. Ten noorden van deze kloof vormde zich Niflheim, land van de nevel, dat grotendeels bestond uit ijzig water, een wereld van wolken en schaduwen. Er kwam beweging in het niets. Een rimpeling. Er ging een trilling door de ruimte en het ijs begon te scheuren en te bewegen. De koude en hitte raakte elkaar en het vuur rolde naar de afgrond waar het het ijs deed raken. Er ontstond stoom, hitte en kolkend water. Er ontstond een sissend geluid tussen de 2 tegengestelden met giftige dampen. Hieruit ontstond Audhumla (= hemelkoe) met 4 stromen melk uit de uiers welke zich voedde door te likken aan het ijs.

Ten zuiden vormde zich Muspelheim, het land van het vuur. Uit het vuur ontstond oerreus Ymir, welke zich voedde met de melk uit de uiers van Audhumla. Hij was de eerste van alle levende wezens en de vader van alle reuzen. Uit zijn okselzweet werden een man en een vrouw geboren. Reuzen, net als Ymir. Zij voedde Ymir met het melk van de hemelkoe en voedde zichzelf met het zout dat ze van de ijsblokken likte. Het ijs smolt onder haar warme tong en zij likte op deze manier een levend wezen vrij. Uit het smeltende ijs kwam Buri (de stamvader van het leven) naar voren. Hij baarde zichzelf een vrouw. Zij kregen zoon Bor, die trouwde met vrouw Bestla, een dochter van de reuzen, wie op zijn beurt 3 zonen kreeg, genaamd Odin, Vili en Ve.

De zonen van Buri hadden het niet zo op de reuzen en ze besloten een einde te maken aan het reuzenras. Als eerste doodden ze de inmiddels oude Ymir. Ymirs bloed veroorzaakte een ware overstroming waarin bijna alle andere reuzen omkwamen; op Bergelmir en zijn vrouw na, die samen in een bootje wisten te ontsnappen. Zij brachten een tweede generatie vorstreuzen voort.

Ymir, de basis voor Midgard
Odin, Vili en Ve schiepen uit het lichaam van de gedode Ymir een wereld, die ze Midgard noemde omdat deze wereld tussen Niflheim en Muspelheim in lag. Ymirs schedel werd het hemelgewelf, zijn lichaam de aarde. Zijn bloed de rivieren. De zon, maan en sterren zijn vonken afkomstig uit Muspelheim (het land van vuur) die door Odin en zijn broers werden opgevangen en aan de hemel werden gezet. Andere goden voegden zich nu bij Odin en zijn broers. Met zijn allen bouwden ze Asgard, hun hemelse woonplaats. Tussen Asgard en Midgard bouwden ze een enorme brug, Bifrost – de regenboogbrug -, die bewaakt werd door de god Heimdall.

In de tussen tijd ontstonden er maden op het lichaam van Ymir. Hieruit maakte de goden de dwergen. De natuurlijke habitat van dwergen is daarom ondergronds.

Ask en Embla, de eerste mensen
Odin en zijn broers (soms worden Vile en Ve genoemd en soms Hoenir en Lodur) liepen op een dag door Midgard en zagen twee boomstronken en gebruikte die stronken om een mensenpaar te scheppen. De man noemden ze Ask, dat Es betekent en de vrouw noemden ze Embla, dat Olm of Wingerd betekent. Odin gaf deze eerste twee mensen adem en leven. Vili gaf ze bewustzijn en beweging en Ve gaf hen de zintuigen.

Ragnarok – het einde der tijden
De Germaanse goden geloofden dat er een einde zou komen aan deze werelden en aan zichzelf. Ze zagen zichzelf dus niet als onsterfelijk. Het einde der tijden werd Ragnarok genoemd. Ragnarok is de laatste veldslag waarbij de goden en mensen samen vechten tegen kwade elementen zoals reuzen en monsters. Ragnarok is weliswaar het einde van de wereld, maar ook het begin van een nieuwe wereld. Deze nieuwe wereld zal een liefdevollere wereld zijn dan de oude wereld. Twee mensen zullen Ragnarok overleven. Dat zijn Liv (leven) en Lifthrasir (levensdrang) en uit hun komt een nieuwe generatie van mensen voort. De goden Höder en Balder keren terug uit Helheim om een nieuwe hemel te scheppen.